Klasy rozbłysków słonecznych
Rozbłyski klasyfikuje się według maksymalnego strumienia promieniowania rentgenowskiego w paśmie 0,1–0,8 nm mierzonego przez satelity GOES. Każda litera oznacza dziesięciokrotnie silniejszy rozbłysk: A (poniżej 10⁻⁷ W/m²), B (10⁻⁷), C (10⁻⁶), M (10⁻⁵) i X (od 10⁻⁴). Liczba po literze to mnożnik: M5 jest pięć razy silniejszy od M1, a X2 dwa razy od X1. Silne rozbłyski mogą zakłócać łączność krótkofalową po dziennej stronie Ziemi; NOAA opisuje to skalą zaników radiowych (R1–R5).
| Klasa | W/m² |
|---|---|
| A | < 10⁻⁷ |
| B | 10⁻⁷ – 10⁻⁶ |
| C | 10⁻⁶ – 10⁻⁵ |
| M | 10⁻⁵ – 10⁻⁴ |
| X | ≥ 10⁻⁴ |
Skala zaników radiowych NOAA
| Maksymalna klasa rentgenowska | Stopień |
|---|---|
| M1 | R1 |
| M5 | R2 |
| X1 | R3 |
| X10 | R4 |
| X20 | R5 |
O tej stronie
Co oznaczają klasy A, B, C, M i X rozbłysków słonecznych, jak się je mierzy i jak mają się do skali zaników łączności radiowej NOAA.